The Bible's Revelation and The 14 Infallibles مکاشفات یوحنا در انجيل و ١٤ معصوم

Revelation (The book of Revelation is at the end of the Christian Bible, Some call it Revelation of John)

We are interested in Chapter 12 verses 1-17
which is revelation about a woman clothed with the sun, with the moon under her feet, and on her head a crown of twelve stars.

We believe the woman is the Fatemeh daughter of the Prophet of Islam and the 12 stars are the 12 Imams that are the Guides who were chosen by God to guide the human beings after the demise of the Prophet of Islam.

Below is a short introduction to the book of Revelation and the four verses of the beginning of the Prologue and then comes Chapter 12 verses 1-17 which is our main point which we believe is about Fatemeh and the 12 Imams.

Introduction

“The revelation of Jesus Christ” (1:1) was probably written by the apostle John while in exile on the island of Patmos, off the coast of present-day Turkey. It was addressed to seven actual churches. Revelation begins with letters from Christ himself to these churches, letters that include commendation, criticism, and comfort. Then comes a long series of visions of judgment on the wicked, all in highly symbolic language. The church is depicted under great distress but is assured of the final triumph of Jesus as “King of kings and Lord of lords” (19:16), bringing to an end the rebellion of humanity and ushering in “a new heaven and a new earth” (21:1), where God himself will reign forever and ever (11:15). Revelation was probably written a.d. 95–96.

Prologue

1 The revelation of Jesus Christ, which God gave him to show to his servants the things that must soon take place. He made it known by sending his angel to his servant John,

2 who bore witness to the word of God and to the testimony of Jesus Christ, even to all that he saw.

3 Blessed is the one who reads aloud the words of this prophecy, and blessed are those who hear, and who keep what is written in it, for the time is near.

Greeting to the Seven Churches

4 John to the seven churches that are in Asia:

Grace to you and peace from him who is and who was and who is to come....
**************************

The Christian Bible
English Standard Version

Revelation
Chapter 12, verses 1-17

12
The Woman and the Dragon

1 And a great sign appeared in heaven: a woman clothed with the sun, with the moon under her feet, and on her head a crown of twelve stars.

2 She was pregnant and was crying out in birth pains and the agony of giving birth.

3 And another sign appeared in heaven: behold, a great red dragon, with seven heads and ten horns, and on his heads seven diadems.

4 His tail swept down a third of the stars of heaven and cast them to the earth. And the dragon stood before the woman who was about to give birth, so that when she bore her child he might devour it.

5 She gave birth to a male child, one who is to rule all the nations with a rod of iron, but her child was caught up to God and to his throne.

6 and the woman fled into the wilderness, where she has a place prepared by God, in which she is to be nourished for 1,260 days.

Satan Thrown Down to Earth

7 Now war arose in heaven, Michael and his angels fighting against the dragon. And the dragon and his angels fought back,

8 but he was defeated, and there was no longer any place for them in heaven.

9 And the great dragon was thrown down, that ancient serpent, who is called the devil and Satan, the deceiver of the whole world — he was thrown down to the earth, and his angels were thrown down with him.

10 And I heard a loud voice in heaven, saying, “Now the salvation and the power and the kingdom of our God and the authority of his Christ have come, for the accuser of our brothers has been thrown down, who accuses them day and night before our God.

11 And they have conquered him by the blood of the Lamb and by the word of their testimony, for they loved not their lives even unto death.

12 Therefore, rejoice, O heavens and you who dwell in them! But woe to you, O earth and sea, for the devil has come down to you in great wrath, because he knows that his time is short!”

13 And when the dragon saw that he had been thrown down to the earth, he pursued the woman who had given birth to the male child.

14 But the woman was given the two wings of the great eagle so that she might fly from the serpent into the wilderness, to the place where she is to be nourished for a time, and times, and half a time.

15 The serpent poured water like a river out of his mouth after the woman, to sweep her away with a flood.

16 But the earth came to the help of the woman, and the earth opened its mouth and swallowed the river that the dragon had poured from his mouth.

17 Then the dragon became furious with the woman and went off to make war on the rest of her offspring, on those who keep the commandments of God and hold to the testimony of Jesus. And he stood on the sand of the sea.

TO BE CONTINUED about the interpretation of some of the verses.

 

پيشگویی های يوحنا در کتاب انجيل مسیحیان در باره حضرت فاطمه زهرا و ١٢ امام عليهم السلام

تأویل نشانه‌های حضرت زهرا(س) در مکاشفات یوحنا حکایت زن و اژدها. متن مکاشفه

آنچه مقصود این نوشتار است در باب 12 مکاشفه روایت شده است . پیش از بررسی و تحلیل و تأویل آن ابتدا متن کامل آن چنين آمده است: 
"و علامتی عظیم در آسمان ظاهر شد: زنی که آفتاب را در بر دارد و ماه زیر پاهایش و بر سرش تاجی از دوازده ستاره است، و آبستن بوده از درد زه و عذاب زائیدن فریاد برمی آورد. و علامتی دیگر در آسمان پدید آمد که اینک اژدهای بزرگ آتش گون که او را هفت سر و ده شاخ بود و بر سرهایش هفت افسر و دمش ثلث ستارگان آسمان را کشیده بر زمین ریخت. و اژدها پیش آن زن که می زائید بایستاد تا چون بزاید فرزند او را ببلعد. پس پسری را زایید که همه امت های زمین را به عصای آهنین حکمرانی خواهد کرد؛ و فرزندش به سوی خدا و عرش الاهی  ربوده شد. و زن به بیابان فرار کرد  و در آنجا مکانی از برای وی از طرف خدا مهیّا شده است تا او را مدّت هزار و دویست و شصت روز بپرورند.و در آسمان جنگ شد : میکائیل و فرشتگانش با اژدها جنگ کردند و اژدها و فرشتگانش جنگ کردند ولی غلبه نیافتند بلکه جای ایشان دیگر در آسمان یافت نشد و اژدهای بزرگ افکنده شد، یعنی آن مار قدیمی که به ابلیس و شیطان مسمی است که تمام ربع مسکون را می فریبد. او بر زمین انداخته شد و فرشتگانش با وی انداخته شدند.و آوازی بلند در آسمان شنیدم که می گوید: "اکنون نجات و قوت و سلطنت خدای ما و قدرت مسیح او ظاهر شد زیرا که آن مدعی برادران ما که شبانه روز در حضور خدای ما بر ایشان دعوی می کند، به زیر افکنده شد. و ایشان به وساطت خون بره و کلام شهادت خود بر او غالب آمدند و جان خود را دوست نداشتند. از این جهت ای آسمان ها و ساکنان آن شاد باشید وای بر زمین و دریا زیرا که ابلیس به نزد شما فرود آمده است با خشم عظیم، چون می داند که زمانش كوتاه است.وچون اژدها دید که بر زمین افکنده شده، بر آن زن که پسری را زائیده بود جفا کرد. و دو بال عقاب بزرگ به زن داده شد تا به بیابان به مکان خود پرواز کند، جایی که از نظر آن مار، زمانی و دو زمانی و نصف زمانی پرورش می کنند. و مار از دهان خود در عقب زن، آبی چون رود ریخت تا سیل او را فروگیرد. و زمین زن را حمایت کرد و زمین دهان خود را گشاده ، آن رود را که اژدها از دهان خود ریخت فروبرد. و اژدها بر زن غضب نموده، رفت تا با باقی ماندگان ذریت او که احکام خدا را حفظ می کنند و شهادت عیسی را نگاه می دارند، جنگ کند.

ترجمه فارسی ديگر از مكاشفه بالا."
تحلیل و تأویل نشانه ها:
به نظر می رسد مناسب ترین روش برای تحلیل و تأویل نشانه های باب 12 مکاشفات یوحنا و حکایت زن و اژدها طرح پرسش از تمامی این روایت مکاشفه ای است. آنگاه می توان با بهره گیری از روش تأویل از آن رمز گشایی کرد.(در اینجا مراد ما از تأویل همان تعبیر علامه طباطبائی است به معنای بازگرداندن هرچیز به حقیقت خارجیه و واقعی و اصل و ریشه آن)نخستین پرسشی که به ذهن ميرسدد این است که زن مذکور کیست؟ پیش از پاسخ ، تأکید بر چند نکته ضروری است. یوحنا به عنوان یکی از حواریون دوازده گانه مسیح، مریم عذرا مادر عیسی را به خوبی می شناخته و با سیما و چهره او آشنا بوده است. اما در این جا هیچ قرینه ای که دال بر مریم بوده باشد و یا بر هویت مریم مقدس دلالت کند اجتناب کرده است. در واقع سیمای این زن با مریم متفاوت بوده است و یوحنا به هیچ وجه او را نمی شناخته و این زن برای وی بشدت غریبه بوده است. اگر این زن مریم مقدس می بود هیچ دلیلی نداشت تا یوحنا از واژه زن استفاده کند بلکه براحتی می گفت مریم.دیگر آنکه این زن نشانه هایی دارد که در هیچ یک از اناجیل اربعه و دیگر متون مسیحی مریم مقدس را به آنها نمی شناخته اند. آفتاب، ماه و تاجی از دوازده ستاره نشانه هایی نامأنوس برای مریم مقدسند و اگر غیر از این بود یوحنا بر این مسئله تأکید می نمود.سوم آنکه این زن پسری می زاید که " پسر انسان" لقب دارد و با عصای آهنین بر تمامی ملّت ها حکمرانی خواهد کرد. اما این پسر پس از تولد برای بقا به نزد خدا ربوده می شود (استعاره غیبت و نجات) . باز هم یوحنا او را مجهول می نهد. اگر این "پسر انسان" عیسی می بود هیچ ضرورتی نداشت که یوحنا از نام "پسر انسان" بهره گیرد و با چند نشانه عیسی بودن او را نشان می داد اما چنین نکرده است. خداوند "پسر انسان" را از شر شیطان (اژدها) بدليل غیبتش تا روز موعود رهایی می بخشد.چهارم آنکه میان زن و شیطان نبردی ابدی تا  روز موعود برپاست. نبردی که به ذریت آن زن هم نیز به میراث می رسد. ذریتی که احکام خدا و شهادت عیسی را پاس می دارند. حال آنکه مریم مقدس جز عیسی پسری نداشته و نیز هیچ ذریتی از او باقی نمانده است. پس این زن مریم نیست. حال که این زن مریم نیست و پسر او نیز عیسی نمی تواند باشد، پس او و فرزندش و ذریتش چه کسانی می توانند باشند؟


تأویل مکاشفات

:
: الف - و در آسمان جنگ شد میکائیل و فرشتگانش با اژدها جنگ کردند و اژدها و فرشتگانش جنگ کردند ولی غلبه نیافتند بلکه جای ایشان دیگر در آسمان یافت نشد و اژدهای بزرگ فرو افکنده شد، یعنی آن مار پير که به ابلیس و شیطان مسمی است که تمام ربع مسکون را می فریبد. او بر زمین انداخته شد و فرشتگانش با وی انداخته شدند.می‌دانیم که شیاطین انس و جن حق را می‌شناسند؛ در روایات داریم وقتی نبی اکرم صلی‌الله علیه و آله و سلَّم به دنیا آمدند شیاطین از رفتن به عوالم بالا منع شدند، ولی قبلاً می‌رفتند و استراق سمع می‌کردند، ولی بعد از تولّد حضرت محمّد ص  منع شدند.  و بعد از بعثت پیامبر اسلام (ص) شیاطین از آسمان راتده شدند. ابلیس فهمید اوضاع عالم عوض شده است، حفظه و ملائکه رفت و آمد می‌کنند و راه‌های آسمان را بستند؛ در نقل است لشکریان و فرماندهان  خود را جمع کرد، فراخوان داد و در روایات آمده است که بعضی اوقات که یک حوادثی در عالم رخ می‌دهد شیطان لشکریان خود را جمع می‌کند آرایش می‌دهد، فرماندهی و تقسیم کار می‌کند و مأموریت می‌دهد.

: ب - و علامتی عظیم در آسمان ظاهر شد : زنی که آفتاب را در بر دارد و ماه زیر پاهایش و بر سرش تاجی از دوازده ستاره است.همین‌طوری که خورشیدی خداوند قرار داده است، این خورشید یک مثََل است، خداوند متعال در قرآن قسم می‌خورد به ماه و خورشید "والشمس و الضحیها"، "والقمر اذا تلیها" قسم به خورشید و پرتو و شعاع خورشید که عالم را روشن می‌کند، پرتو خورشید به ما می‌رسد. "والقمر اذا تلیها" قسم به ماه وقتی به‌دنبال خورشید است، ماه تالی تلو خورشید است "والنهار اذا جلیها" قسم به روز وقتی که خورشید را تجلی می‌دهد، تجلی خورشید در روز است. روایات این را معنا کرده است؛ فرمود "والشمس" وجود مقدس رسول‌الله صلی‌الله علیه و آله و سلم است، "والقمر" آنی که تلو نبی اکرم است که امیرالمؤمنین است. الآن دوره شب تاریخ است. بنا بود این خورشید زود طلوع کند، بنا بود این خورشید در امیرالمؤمنین تجلی کند، اما جریان سقیفه و بنی امیه نگذاشتند و این خورشید در غیبت رفت.
و در حال حاضر در زمان ما اين  خورشید همان امام زمان ماست كه در غیبت بسر ميبرند و از گزند ازدها در امان هستند.
دوازده ستاره نیز دلالت بر کوکب امامت و ولایت دارد. این نشانه ها حکایت از آن دارند که زن مذکور لولای اتصال میان سه امر نبوت ، ولایت و امامت حقه الهی است. خورشید نبوت، ماه امامت و ستارگان امامت.

: پ - پس پسری را زایید که همه امت های زمین را به عصای آهنین حکمرانی خواهد کرد :   و فرزندش به بسوی خدا عرش الاهی ربوده شد.
خداوند در قرآن می فرماید :  لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ (سوره  الحديد آيه  ٢٥ )
ما پيامبرانمان را با دليلهای روشن فرستاديم و با آنها کتاب و ترازو، رانيز نازل کرديم تا مردم به عدالت عمل کنند و آهن را که در آن نيرويی سخت و منافعی برای مردم است فرو فرستاديم ، تا خدا بداند چه کسی به ناديده ، او و پيامبرانش را ياری می کند زيرا خدا توانا و پيروزمند است.
آهن در قرآن نشانه قدرت و صلابت در مسیر استقرار عدالت به دست انبیاء و اولیاء است. حال که موعود امم و منجی آخر مصلح کل و آورنده عدالت و قسط برای تمامی مردم جهان می باشد پس نشانه او نیز عصای آهنین است. این منجی عیسی نیست چنانچه دانستیم آن زن نیز مریم نیست. این منجی فرزند مادری است که محل اتصال نبوت و امامت و ولایت است. در روایات از قیام مهدی، حضرت حجت با نام قیام بالسیف"(قیام با آهن) یاد شده است.دیگر آنکه در برخی از عبارات عهدین "پسر انسان" اشاره به حضرت عیسی علیه السلام است اما در جاهای دیگر خود حضرت عیسی علیه السلام به "پسر انسان" با ضمیر "او" اشاره کرده است یعنی فرد دیگری غیر از خودش. و در برخی عبارات واضح است که حضرت عیسی علیه السلام خود منتظر "پسر انسان" بوده است. در انجیل متی فصل ١٦ عبارات ٢٧ و ٢٨ از حضرت عیسی علیه السلام نقل شده است که گفت:
زیرا که "پسر انسان" خواهد آمد درجلال پدر خویش به اتفاق ملائکه خود و در آن وقت هر کسی را بميزان اعمالش جزا خواهد داد. هرآینه به شما می‌گویم که بعضی در اینجاحاضرند که تا پسر انسان را نبینند که در ملکوت خود می‌آید، ذائقه موت را نخواهند چشید. همانطور که در عبارت ٢٧ می بینیم حضرت عیسی علیه السلام می گوید: زمانی که پسر انسان می آید "او" جزای "هر کسی" را طبق "اعمالشان" خواهد داد؛

: ت - اژدها بر آن زن که فرزند پسر زايیده بود جفا کرد .
می دانیم که در متون مسیحی از جفا در حق مریم مقدس سخنی بیان نشده است اما در تاریخ اسلام زنی را با اوصاف مذکور می شناسیم که شیطان در حق او و ذریه اش سخت جفا نموده است. همان ذریه ای که تا به امروز با شیطان در نبردی بی پایان به سر می برد. ذریه ای که عهد خدا با انسان و عهد خدا با انبیا و اولیاء را پاس داشته اند.

: ج - شهادت عیسی 
شهادت عیسی بر توحید بود چنانچه قرآن می فرماید: إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُسْتَقيمٌ(سوره: آل عمران‏ آيه: ٥١). الله پروردگار من و شماست بپرستيدش كه راه راست اين است.
 و ذریت نبی خاتم پاسدار این عهد و شهادت عیسی بوده اند.
حال  این آیات به روشنی تأویل خود را می یابند.آن زن که یوحنا او را نمی شناخت اما در عالم معنا با نشانه های آفتاب و ماه و تاج دوازده ستاره مکاشفه اش کرد کسی نیست جز حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا (س)، دختر پيامبر اسلام ص است و نیز "پسر انسان" کسی جز فرزندش مهدی موعود نیست، حجت بن الحسن العسکری (ع) که با قیام باالسیف و عصای آهنین میان امت ها داوری خواهد کرد و احیاگر توحید و عدالت بر روی تمامی کره زمين خواهد بود.ناگفث نماند كه این باب از مکاشفات راز ها و رمزها و معانی عمیق دیگری نیز در خود بوشيده دارد که اگر انشاالله عمری بود به آن خواهیم پرداخت.
 
علی عبدی

   

Add comment

Security code
Refresh